Reiger Boys E7 – Zeevogels E3 4-2

zaterdag 10 december 2011

Afgelopen vrijdag was de E7 als een van de weinige teams in training. Op het winderige kunstgrasveld werkte wij een training af waar de vonken van af spatte. Gretig en fanatiek werd er voor elke centimeter gestreden, dit was toch wel een hoogte punt. Het was voor het eerst dat er een partij werd gespeeld met doelen. Het is en het blijft zo dat je speelt zoals je traint.!!!!!!! De gemoederen liepen overigens hoog op na afloop van de training maar dan heb je wel wat, zullen we maar zeggen. Roy, Rick, Kay, Thomas, Jordy en Wouter, zo willen wij elke dag wel trainen met jullie.

Zoals al vaker dit seizoen heeft Ed weer overuren moeten draaien om de selectie rond te krijgen. Nadat hij al Jaimy Shellard had geregeld als vervanger voor de nog geblesseerde Sam, kreeg hij vrijdagmiddag het bericht dat Justin niet mee kon doen. Gelukkig hadden de meeste E teams al gespeeld en wilde Quincy Barkey en Bart ter Wolde meedoen. Opvallend was dat Bart naar mij toe kwam en zei: 'Eli, ik ga weer lekker meedoen met jullie' net nadat hij zelf had gespeeld.

Aan alles merkte je dat dit de wedstrijd was om het (herfst)kampioenschap. Zeevogels was behoorlijk versterkt naar Reiger Boys gekomen om ons een pootje te lichten. En toch winnen wij de wedstrijd weer gewoon omdat wij spelen zoals wij trainen en dus alle duels weer wisten te winnen. Het begin was wel wat weifelend want vooral Quincy begon onnodig met slordig bal verlies in de verdediging en daar profiteerde Zeevogels gelijk van, 1-0 achter dus. Even later kon de spits van Zeevogels alleen op Rick aflopen die grandioos redde. In paniek? wel nee, daarna gingen we weer rustig ons positiespel spelen en dat resulteerde snel al in de gelijkmaker. Thomas schoof door na het middenveld en speelde de bal hard in op de vrij staande Jaimy die vrij voor de keeper tegen de paal schoot. De attent reagerende Kay wist de bal echter binnen te tikken. Het positiespel vereist dat je het veld goed breed houdt en hier door krijgt Thomas elke keer de gelegenheid om via het midden door te komen. Zo gezegd liet hij gelijk de 2-1 aan tekenen met een hard schot. Weer moest ik constateren dat de keeper van zeevogels alleen maar de bal aan het uittrappen was. Ik kan daar absoluut geen waardering voor opbrengen. Quicy die zich goed herstelde wist wel raad met dat soort hoge ballen want hij liep niet een keer onder de bal door. We konden voor de rust niet meer afstand nemen doordat Jaimy, Kai en Rick wat ongelukkig waren in de afronding.

De tweede helft stond bol van de spanning, het lukte ons niet om afstand te nemen terwijl daar wel alle mogelijkheden voor waren. Toch scoorde Rick de 3-1 op goed aan geven van Roy.

De tweede helft was stukken beter qua veldspel, we tikten ze toch goed weg ondanks de verdedigende tactiek van Zeevogels. Vooral Bart en Jaimy waren echt dreigend op de vleugels. Jaimy had echt pech met afronden, hij heeft heel wat ballen afgevuurd op het doel met dat sterke linker been van hem. Zeevogels kwam er gewoon niet door heen omdat alle duels werden gewonnen door onze verdedigers. Roy, Quincy, Jordy en Bart waren zo verbeten en scherp dat er geen doorkomen aan was. Toch werd het 2-3 door een verdwaald afstand schot van net over de middenlijn. Tot vlak voor tijd bleef het 3-2 en moest Thomas die weer heel veel meters heeft afgelegd  het bovendien bekopen met 2 flinke tikken op zijn enkel. Met heel veel pijn ging hij naar de kant, de schrik zat er behoorlijk in. Na enige moederlijke woorden van Dayenne stond hij toch weer op en hervatte op karakter het spel.

De pijn verbeten en met de wil om te winnen, heeft hij de wedstrijd uit gespeeld net als al die andere kanjers in het veld.  Quicy liet vlak voor tijd met een hard schot nog de 4-2 aan tekenen met als resultaat het KAMPIOENSCHAP.

E7 boys, ik maak samen met mijn mede trainers, begeleiders, sponsor en alle supporters een diepe buiging voor wat jullie de af gelopen maanden hebben gepresteerd.

Rick heeft aangetoond een goede en betrouwbare sluit post te zijn.

Ondanks dat ze niet de snelste zijn, hebben Jordy en Sam bewezen goede mandekkers te zijn.

Overigens zijn dit de pechvogels van het team. Jordy heeft het zwaar gehad, want hij is toch behoorlijk ziek geweest en Sam had de pech om zijn pols te breken.

Thomas is met zijn kracht en grote lijf de motor van het elftal. Met als voorbeeld zijn favoriet Jan Vertonghen, maakt hij elke week weer vele meters en gaat hij al rushend op zoek naar de goal van de tegenstander. Pikt met regelmaat een doelpunt mee.

Roy is net als een pitbull, heeft hij zijn tanden in een tegenstander dan laat hij niet meer los.

Kay en Rick houden het veld altijd breed en zijn daardoor samen zéér belangrijk in ons positie spel. Verder pikken ze regelmatig hun doelpuntje mee.

Justin die de afgelopen 3 wedstrijden ontbrak, is zo goed in het spelen met zijn rug naar het doel toe dat het daardoor makkelijk is om aan te sluiten en de verdediging kapot te spelen.

Als laatste gaat onze dank uit naar onze gastspelers (Wouter, Luc, Bart, Mats, Jaimy en Quincy) die ons mede geholpen hebben aan dit succes.

Volgende week is er nog een beker wedstrijd en daarna is er de winter stop.

Tot volgende week

Gr Eli